Las bij scheiding van goederen een 'alsof-beding' in
Het stelsel van scheiding van goederen heeft een belangrijk nadeel. Na een tijd ontstaan er scheeftrekkingen in de vermogensaanwas. Dat gebeurt bijvoorbeeld als de man beroepsactief blijft en de vrouw voor de opvoeding van de kinderen haar professionele carrière afbouwt of stopzet. De juiste clausule in het huwelijkscontract verhelpt daaraan.
Het ‘finaal verrekeningsbeding’ trekt een en ander recht, op het ‘einde van de huwelijksrit’of bij ontbinding van het huwelijkstelsel door overlijden. Er ontstaat in hoofde van de ‘arme’ echtgenoot een schuldvordering op de ‘rijke echtgenoot’.
Deze verrekening kan zeer ver gaan. Alle zogenaamde ‘aanwinsten’, alles wat u tijdens het huwelijk vergaarde anders dan door erfenis of schenking, worden bijvoorbeeld verrekend.
In Nederland wordt dit een ‘alsof-beding’ genoemd. Het echtpaar is gehuwd onder scheiding van goederen. Maar intern verrekenen ze met elkaar, ‘alsof’ zij gehuwd waren onder het stelsel van algehele gemeenschap van goederen. Zo’n beding levert een belangrijke fiscale besparing op in de successierechten.
Vermeld uitdrukkelijk dat de werking van het alsof-beding beperkt wordt tot het overlijden. Anders speelt het ook bij echtscheiding. En dat is misschien niet altijd de bedoeling ...
Formuleer het alsof-beding facultatief. De langstlevende krijgt dan de keuze om het beding in te roepen, of niet. Een verplichte toepassing kan nare gevolgen hebben. Stel dat de ‘arme’ echtgenoot eerst overlijdt. In zijn nalatenschap zit dan de vordering die hij op de ‘rijke’ heeft. Die laatste erft deze deels, eventueel samen met de kinderen. De ‘rijke echtgenoot’ moet dan successierechten betalen op zijn eigen vermogen!
Opmerking
Het finaal verrekeningsbeding maakt de laatste tijd het voorwerp uit van een stevig juridisch (en fiscaal) debat.
Er zijn voor- en tegenstanders en rechtszekerheid kan in de huidige stand van zaken niet geboden worden.